The Iyer's Corner

More than 150 Dead, and around 500 wounded... What a Cowardly Act, I really don't understand what one would gain by blasting crowded local trains other than by spreading panic and terror. But, Mumbai is Mumbai, and there is no question of panic and terror ; There was , in fact timely help and support by the locals to those affected and wounded passengers all the way ; Find below an extract of a forwarded mail, titled "A Letter to Terrorist" Dear Terrorist, Even if you are not reading this we don't care. Time and again you tried to disturb us and disrupt our life - killing innocent civilians by planting bombs in trains, buses and cars. You have tried hard to bring death and destruction, cause panic and fear and create communal disharmony but everytime you were disgustingly unsuccessful. Do you know how we pass our life in Mumbai? How much it takes for us to earn that single rupee? If you wanted to give us a shock then, we are sorry to say that you failed miserably in ...

Was away from mahad for almost a week.. Will be travelling a lot this to mumbai to thane to mahad in the next fifteen days... Good Thing... Its raining heavily and I am enjoying...

The uncle referred in the post "Anda naal..." is no more today... Two weeks earlier, he fell into coma after an accident in tiruchy just opposite to the Airport. The next day, the doctors announced his demise. We, are very close to them ... we have lived in the same colony , (our houses are just opposite to each other), for over 10 years.. and even after they left tiruchy we continued to be in touch with them on various ways.. We (including my granpa) used to call them "uncle" and "aunty" .. After my grandma's death ( I was eleven months old then), they become a good guide and a close family friend to us. We were supported on all our difficulties during those days. My Granpa was seen as an elder family person by them, and for many years we were celebrating diwali together.. The uncle was very fond of firing crackers during diwali.. they used to fire crackers for almost three days and also during the karthikai (two weeks after diwali) festival. He was t...

Few jokes which i think i see for the first time... Teacher to Sardar " Where were U born? Sardar : In Tiruvanantapuram. Teacher : Spell it? Sardar : (after thinking) I think I was born in GOA. Santa : People consider me as a "GOD" Banta : How do you know?? Santa : When I went to the Park today, everybody said, Oh GOD ! U have came again.. The following is a good one.. but i have to ask some one who is married.. !!! When do you congratulate someone for their Mistake? Answer : On their Wedding !!

check india map inthe following site ... http://encarta.msn.com/encnet/features/MapCenter/map.aspx No cutting vetting in kashmir...!!! : )

இரு தினஙளுக்கு முன், டீவியில் சேனல்களை மாற்றி மாற்றி பார்த்து கொண்டு இருந்த போது, மிகுந்த குழப்பத்துக்கு ஆளானேன். ஒரு சேனலில், மிஸ்டர் பாரத்தும், இன்னொரு சேனலில், ஜானியும் ஓடிக்கொண்டு இருந்தது. இரண்டுமே ரஜினி படம் என்றாலும், இரண்டும் பார்த்து வெகு நாட்களாகி விட்டிருந்தன. முடிவில், மிஸ்டர் பாரத் பார்க்கத் தீர்மானித்தேன். 1985யில், வெகுவாகப் பாராட்டபட்ட வெற்றிப்படம் அது. அதன் திரைக்கதை இன்றைய தேதிக்கு, பொருந்தாமல் இருந்தததாக எனக்கு தோன்றியது. அதையெல்லாம் எழுதி, ரஜினி ரசிகர்களின், வெறுப்புக்கு ஆளாக எனக்கு விருப்பமில்லை. 22 வருடங்களுக்கு முன்பு, அப்பா , அம்மா தங்கையுடன், திருச்சி காவேரி திரையரங்கில், இந்த படத்தை பார்த்தது நினைவுக்கு வந்தது. காலம் தான் எத்தனை வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. அதற்குப் பிறகு பத்து வருடம் கழித்து, அதே காவேரியில்,நண்பர்களுடன், இந்தியன் (1996) , பார்த்தேன்.. இப்போ அது பார்த்தும் பத்து வருஷங்கள் ஆச்சு... அடடா... எனக்கு இவ்ளோ வயசாயிடுச்சா... ?

அன்று இரவு படுக்கை அறையில் ஜன்னல் வழியாக, பால் நிலா ஒளி சிந்திக்கொண்டிருந்தது. எப்போதோ எழுதிய ஒரு கவிதை நினைவுக்கு வந்தது. “ நிலவு கூடத் தொட்டுவிடும் தூரம் தான் ... ஏறிப் பார் தெரியும்...”